ای عاشقان ای عاشقان امروز ماییم و شما        ×××              افتاده در غرقابه ای تا خود که داند آشنا

 

گر سیل عالم پر شود هر موج چون اشتر شود           ×××       مرغان آبی را چه غم تا غم خورد مرغ هوا

 

ما رخ ز شکر افروخته با موج و بحر آموخته          ×××    زان سان که ماهی را بود دریا و طوفان جان فزا

 

ای شیخ ما را فوطه ده وی آب ما را غوطه ده       ×××           ای موسی عمران بیا بر آب دریا زن عصا

 

این باد اندر هر سری سودای دیگر می پزد           ×××          سودای آن ساقی مرا باقی همه آن شما

 

دیروز مستان را به ره بربود آن ساقی کله                ×××      امروز می در می دهد تا برکند از ما قبا

 

ای رشک ماه و مشتری با ما و پنهان چون پری          ×××   خوش خوش کشانم می بری آخر نگویی تا کجا

 

هر جا روی تو با منی ای هر دو چشم و روشنی             ×××  خواهی سوی مستیم کش خواهی ببر سوی فنا

 

عالم چو کوه طور دان ما همچو موسی طالبان                 ××× هر دم تجلی می رسد برمی شکافد کوه را

 

یک پاره اخضر می شود یک پاره عبهر می شود         ×××   یک پاره گوهر می شود یک پاره لعل و کهربا

 

ای طالب دیدار او بنگر در این کهسار او             ×××       ای که چه باد خورده ای ما مست گشتیم از صدا

 

ای باغبان ای باغبان در ما چه درپیچیده ای          ×××          گر برده ایم انگور تو تو برده ای انبان ما